تبلیغات
ساجد - رفیقان میروند نوبت به نوبت
رفیقان میروند نوبت به نوبت

 

25خرداد88: در روزی كه بدون مجوز قانونی از وزارت كشور تظاهراتی در اعتراض به نتایج انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری برگزار شد،حسین غلام كبیری توسط خودروی حامل جمعی از اوباش و اغتشاش گران،زیر گرفته و به درجه رفیع شهادت نائل شد.

16آذر88: در پاسداشت روز دانشجو و در راستای حمایت از آرمان شهیدان بزرگوار قندچی،شریعت رضوی و بزرگ نیا ؛تمثال مبارك امام راحل به آتش كشیده شد.

روز قدس88: در حمایت از ملت های مظلوم جهان و علی الخصوص فلسطین عزیز و قدس شریف و همچنین بجهت تبری جستن از مستكبرین جهانی -آمریكا و اسرائیل- شعار نه غزه نه لبنان سر دادند و در مقابل چشمان مردم روزه دار،حرمت ماه مبارك رمضان را شكستند.

عاشورای 88: در راستای تعظیم شعائر اهل بیت و بزرگداشت عاشورای حسینی و به حرمت حزن و اندوه خیام اباعبدالله ،همنوا با یزیدیان سوت و كف زدند و پرچم امام حسین را به آتش كشیدند.همچنین یك بسیجی مظلوم را مقابل چشم دختر 4ساله اش عریان كردند و كتكش زدند فقط بخاطر دفاع از حریم ولایت.

قطعا در ابن تورق سریع تاریخی كه در این یك سال و اندی بر ملت ما گذشت،خیلی از وقایع را گم كرده ام مثلا آن بسیجی ای را كه آنقدر كتكش زدند تا اینكه خواهری برای او دل می سوزاند و مردانه و جانانه از او دفاع می كند؛و یا مثلا تاریخ و نحوه شهادت ذوالعلی را؛و یا بسیجی ای را كه وسط خیابان عریان كرده بودند و در حالی كه خون از لب و دهانش می چكید،وادارش می كردند تا بگوید: مرگ بر .... و احسنت به استقامت،قدرشناسی و عزت نفس او كه سخنی را جز به درود بر امام و رهبری بر لب نراند.

و اكنون نیز تظاهرات 25بهمن را با شعار حمایت از مردم مصر و تونس پایه گذاری كردند ولی نمی دانم این چه طور حمایتی بود كه حتی یك شعار هم برای مردم مصر در بر نداشت و به جای آن اموال عمومی مردم را به آتش كشیدند و علیه دولت و نظام ایران شعار دادند؟!!!

شاید تیراندازی به برادران ما و كشتن 2تن از بسیجیان نیز در راستای حمایت از ملت مصر بوده است تا به انها ثابت كنند كه هر انقلابی برای پیروزی،خون می خواهد!

صانع ‍ژاله و محمد مختاری عزیز،شهادت در راه اسلام و ولایت گوارای وجودتان . والله نمی گذاریم خونتان پایمال این جماعت كركس صفت رذل شود .مطمئن باشید كه انتقام خون پاكتان را از سران اصلی فتنه یعنی موسوی و كروبی خواهیم گرفت و تا وقتی كه تاب خوردن این دو را بر چوبه دار نبینیم،آرام نخواهیم گرفت.

" اگر نخبگان سیاسی بخواهند قانون را زیرپا بگذارند یا برای اصلاح ابرو،چشم را كور كنند؛چه بخواهند چه نخواهند،مسئول خون ها،خشونت ها و هرج و مرج ها، آن ها هستند."

(مقام معظم رهبری-نمازجمعه 29خرداد89)

آقایان مصلحت اندیش!

اصلا فرض بفرمایید كه ما كج فهم و بی بصیرت،اما تكلیف خود با نمایندگان مردم در خانه ملت را چگونه می خواهید رفع كنید؟ مگر نه اینكه امروز(26بهمن) در صحن مجلس خواستار اعدام موسوی و كروبی شدند؟ مگر نه اینكه 223 نفر از آن ها بیانیه ای را امضا كردند كه موسوی را "مفسد فی الارض" خواندند و وی را مستوجب اشد مجازات دانستند؟ مگر آقا نفرمودند كه مسئول خون های ریخته شده آن ها هستند؟

پس به دنبال چه هستید؟ سران كشور كه همگی قائلند به اینكه سران فتنه باید مجازات شوند، از آیت الله لاریجانی رئیس محترم قوه قضائیه گرفته تا دبیر مجمع تشخیص كه همین امروز گفته است: " موسوی و كروبی،عمله آمریكا هستند. "

دیگر فقط كم مانده است تا موسوی بگوید : باید با سران فتنه برخورد قاطع صورت بگیرد!

ما دانشجویان كه از منظر حضرات،گاه با بصیرت ترین طیف هستیم و گاه بی بصیرت ترین؛گاه همراه ترین گروه و گاه مزاحم ترین؛اما همین دانشجویانی را كه مقام معظم رهبری،افسر جوان جنگ نرم خطابشان فرمودند،تصمیم گرفتند از امشب تا دستگیری سران فتنه در میدان ارك متحصن شوند.

ماكه میدانیم در آخر هم از این تحصن روسفید بیرون نخواهیم آمد و شما بر همان سلك مصلحت اندیشی خود استوار خواهید بود،اما همین قدر كه صف خود را از این گونه تفكرات مبهم جدا كنیم،برایمان كافیست.

آرزوی ما بسیجی ها و یاوران حزب الله،شهادت است اما به نظرتان بس نیست این جوانانی را كه كه در رفع این فتنه حقیر به مسلخ كشیده شده اند؟!

والله از مرگ نمی هراسیم اما تا كی باید نیروهای ارزشی و حزب اللهی را فدای هوسرانی های خائنانی چون موسوی و كروبی نمائیم؟برای بیداری این گروه مغفول، بس نبود شهادت غلام كبیری ها،ذوالعلی ها ،.....،‌ژاله ها و مختاری ها ؟

امام خمینی(ره) :

"بكشید ما را،ملت ما بیدارتر می شود.... "

تصمیم با شماست،اگر احساس می كنید برای بیداری این قوم هنوز خون برادران ما لازم است كه فبها اما یادتان باشد،كسی كه خود را به خواب زده است بعید است با این مصلحت اندیشی های شما خواب ناز خود را ترك كند و برای اصلاح امور كشور،تجدید وضو كند.

رهسپاریم با ولایت تا شهادت...